در حال حاضر محققان مشغول انجام دو آزمایش بالینی برای ارزیابی اثرات استفاده از این ژله هستند.

غضروف در مفصل به عنوان یك كمك فنر عمل می كند و سطح نرمی ارائه می دهد كه به استخوان ها اجازه می دهد به آرامی بر روی یكدیگر سربخورند.

با این وجود، این لایه می تواند با ساییدگی و پارگی مرتبط با سن از بین برود و باعث درد و تورم شود كه این وضعیت به آرتروز معروف است.

از آنجاكه رگ های خونی و اعصاب كمی در غضروف مفصل وجود دارد بنابراین زمانی كه از بین می رود نمی تواند مانند دیگر بافت ها به سادگی خود را ترمیم كند.

استفاده از مسكن ها، فیزیوتراپی، مصرف استروئیدها و یا تعویض قسمتی و یا تمام زانو درمان هایی هستند كه در حال حاضر برای این وضعیت ارائه می شوند.

هر سال حدود 40 هزار عمل زانو انجام می شود كه امید می رود استفاده از سلول های بنیادی بتواند موجب كاهش این رویه شود.

به طور عادی سلول های بنیادی زیادی در زانو وجود دارند كه می توانند به سلول های غضروف تبدیل شوند اما شمار این سلول های با افزایش سن كم شده و تاثیر آنها نیز كمتر می شود كه دراین صورت نمی توانند در برابر آسیب دوام آورند.

دانشمندان برای مقابله با این وضعیت، سلول های بنیادی را از زانو استخراج كردند و شمار آنها را در آزمایشگاه افزایش دادند و سپس به زانو پیوند زدند.

اما از آنجاكه با افزایش سن شمار سلول های بنیادی محدودی وجود دارد به نظر می رسد استخراج و افزایش شمار این سلول ها در آزمایشگاه و پیوند دوباره آنها به زانو تنها می تواند نواحی كوچكی از آسیب را درمان كند.

این فناوری هنوز مسیر طولانی را در پیش دارد تا بتواند مورد استفاده عادی قرار گیرد و باید تحقیق و پژوهش های زیادی در مورد آن صورت گیرد تا بتواند در آینده جایگزین مناسبی برای تعویض مفصل شود.